ΓΝΩΜΗ Forum

[anarmodios]

Βικτώρια Χαραλαμπίδου

Μιλώντας για το νέο του κινηματογραφικό ξεκίνημα, ο κ. Παντελής Βούλγαρης δήλωσε: «Προχωρώ σε ένα εγχείρημα δύσκολο από κάθε άποψη. Στους συνεργάτες μου κι εμένα χρειάστηκε πολύς χρόνος, μελέτη, σκέψη, αγωνία, σεβασμός για να σχεδιάσουμε και να οργανώσουμε τα γυρίσματα. Όλοι μας χρωστούμε ευγνωμοσύνη στους ανθρώπους που μας εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες και τα πολύτιμα κειμήλια τους. Όλοι μας βασιζόμαστε στην εξαιρετική συνεργασία με τον κόσμο της Δυτικής Μακεδονίας, τοπικές αρχές, εκπαιδευτικούς, μαθητές, βιοτέχνες, υλοτόμους και εργάτες που βρίσκονται κοντά μας από την πρώτη στιγμή. Ξέρω πως έχω μεγάλη ευθύνη. Ασφαλώς ευχαριστώ όλους τους συμπαραγωγούς που συμβάλλουν στην παραγωγή αυτή. Σημειώνω πως σε μία περίοδο που σκεφτόμουν πια να ματαιώσω την ταινία, η στήριξη από την Village υπήρξε καθοριστική. Τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό μου και την πλήρη ελευθερία που μου παρέχουν».

Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Village, κ. Χάρης Αντωνόπουλος, αναφερόμενος στη σημαντική αυτή σύμπραξη δήλωσε: «Είμαστε περήφανοι για τη συνεργασία μας με τον κ. Παντελή Βούλγαρη, έναν από τους σπουδαιότερους ευρωπαίους σκηνοθέτες. Η πορεία του στο ελληνικό σινεμά, η ποιότητα των δημιουργιών του, μα πάνω απ’ όλα η σημασία που δίνει στην ιστορική έρευνα και στην πιστή αναπαράστασή της περιόδου που εκτυλίσσονται οι ταινίες του, αποτελούν εγγύηση για το αποτέλεσμα του νέου του κινηματογραφικού εγχειρήματος. Η Village θα είναι δίπλα του σε αυτή τη νέα αρχή, ώστε η «Ψυχή Βαθιά» να αποτελέσει μια ακόμη σπουδαία σελίδα στην πορεία του ελληνικού κινηματογράφου. Η «Ψυχή Βαθιά» θα ταξιδέψει το κοινό πίσω στο χρόνο, σε μια ιδιαίτερη περίοδο για το ελληνικό γένος. Παράλληλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Black Orange και τον κ. Ιακωβίδη, σταθερό συνεργάτη μας τα τελευταία χρόνια, στην προσπάθεια που κάνουμε να χτίσουμε σταθερές βάσεις για το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου.»
Βαγγέλης Μουρίκης

Η σκηνοθεσία και το σενάριο της ταινίας «Ψυχή Βαθιά» είναι του Παντελή Βούλγαρη. Η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του Σίμου Σαρκετζή, η σκηνογραφία του Απόστολου Βέττα, τα κουστούμια της Λουκίας Χατζέλου, ο ήχος του Στέφανου Ευθυμίου, το μακιγιάζ της Κυριακής Μελλίδου και το μοντάζ του Πάνου Βουτσαρά. Βοηθοί σκηνοθέτη είναι ο Κώστας Αθουσάκης και ο Ντάνυ Μπόλντα. Τη μουσική της ταινίας θα γράψει ο Γιάννης Αγγελάκας. Στα σπέσιαλ εφέ η εταιρεία Alpha Stunts από τη Βουλγαρία. Την παραγωγή έχει αναλάβει ο Γιάννης Ιακωβίδης της Black Orange και τον συντονισμό, η Ελένη Μπερντέ. H «Ψυχή Βαθιά» έχει την ευγενική και πολύτιμη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, και είναι συμπαραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Ε.Ρ.Τ., της GRAAL, της NOVA, του Υπουργείου Παιδείας & Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΑΛΚΟ ΦΙΛΜΣ ΕΠΕ.

Η Υπόθεση:

«Δύσκολο να πυροβολήσεις απέναντι όταν ξέρεις ότι εκεί μπορεί να βρίσκεται ο αδερφός σου». Η ταινία «Ψυχή Βαθιά» αφουγκράζεται το νόημα της.

Χρόνος: οι τελευταίοι μήνες του πολέμου.

Τόπος: ο Γράμμος και το Βίτσι, τα πανέμορφα και ματωμένα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας.

Πρόσωπα: δύο αδέλφια, ο Ανέστης, 17 χρονών και ο Βλάσης, 15. Τσοπανόπουλα, έχουν επιστρατευτεί χωρίς τη θέληση τους, ο Ανέστης από τον Εθνικό στρατό, ο Βλάσης από τον Δημοκρατικό στρατό. Μεγαλωμένα στα χωριά και τα βουνά της περιοχής, χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, σε άγνωστα και δύσβατα μονοπάτια και περάσματα. Μαζί τους ο καπετάν-Βουνήσιος, η πολυβολήτρια Γιαννούλα, ο ανθυπολοχαγός Τριαντάφυλλος, ο Καλαματιανός δεκανέας, ο ταξίαρχος Τσαγκλής, η 14χρονη αντάρτισσα Φούλα, δεκάδες στρατιώτες και αντάρτες, όλοι τους πολύ νέοι που σκοτώνουν και σκοτώνονται σ’ αυτόν τον παράλογο, άδικο και αδελφοκτόνο πόλεμο. Οι μικρές ιστορίες του καθενός γράφονται στις μάχες που φουντώνουν στα υψώματα. Γράφονται σε συσκέψεις επιτελών, σε τελετές με παράσημα και τραγούδια, σε αίθουσες στρατοδικείων και τόπους εκτελέσεων. Η κινηματογραφική «Ψυχή Βαθιά» θα μετρήσει πολλούς νεκρούς και από τις δύο πλευρές των χαρακωμάτων. Η «Ψυχή Βαθιά» είναι φόρος τιμής στα σπαταλημένα νιάτα και στις δύο πλευρές του λόφου, κατάθεση μνήμης και σεβασμού για τα χιλιάδες ανώνυμα θύματα ενός ολέθριου πολέμου που δεν ανέδειξε νικητή γιατί ηττήθηκε όλη η Ελλάδα.

Η διανομή της ταινίας «Ψυχή Βαθιά» στους κινηματογράφους θα γίνει από τη Village. Η ταινία αναμένεται στις ελληνικές αίθουσες το 2009.

http://www.myfilm.gr/article3388.html

-------------------------

"Ψυχή βαθιά": Η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη

Κάνει πρεμιέρα στις 22 Οκτωβρίου

Πέντε χρόνια μετά τις "Νύφες", η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη με τίτλο "Ψυχή βαθιά" και θέμα τον Εμφύλιο που κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 70.000 Έλληνες, ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες.

Ο σκηνοθέτης μίλησε στο ΣΚΑΪ και τη Δήμητρα Κουντή, ξεδιπλώνοντας το "ταξίδι" της ταινίας από τη σύλληψή της μέχρι την πρώτη της προβολή.

Ο ίδιος αποκάλυψε ότι όπως όλες οι ταινίες του, έτσι και αυτή "ήρθε και τον βρήκε". Πάντα τον ενδιέφερε ο Εμφύλιος, αλλά ποτέ δεν μπορούσε να τον καταλάβει, όπως εξηγεί, ενώ αποκαλύπτει ότι αποφάσισε να ασχοληθεί εκτενέστερα με αυτή την ιστορική περίοδο μετά από ένα ταξίδι στην Καστοριά το 1997, όταν τα "σημαδεμένα από τον Εμφύλιο βουνά", ο Γράμμος και το Βίτσι του δημιούργησαν την ανάγκη να ψάξει στην ιστορία, χωρίς ακόμα να υπάρχουν τα σχέδια για μια ταινία με αυτό το θέμα.

Σε αυτή ακριβώς την περιοχή ξεκίνησαν το περασμένο φθινόπωρο τα γυρίσματα της ταινίας, στην οποία συμμετέχουν περισσότερο από 600 ηθοποιοί και κομπάρσοι.

"Ήταν ένας πόλεμος πολύ σκληρός και πολύ τρυφερός ταυτόχρονα. Αυτό είχε να κάνει με το γεγονός ότι οι δύο αντίπαλες παρατάξεις ήταν νεαρά παιδιά, τις περισσότερες φορές μάλιστα γνωρίζονταν", δηλώνει ο σκηνοθέτης.

Στην ταινία, η οποία κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 22 Οκτωβρίου, πρωταγωνιστούν οι Βαγγέλης Μουρίκης, Γεώργιος Σιμεωνίδης και Βικτώρια Χαραλαμπίδου, ενώ τιμητικό ρόλο έχει ο Θανάσης Βέγγος, ο οποίος και παρεμβαίνει στη συνέντευξη, διαβάζοντας μια συγκλονιστική σκηνή από το σενάριο.

http://www.skai.gr/articles/news/culture/�...ούλγαρη/

[anarmodios]

Αμφιβολίες ΚΚΕ για την «Ψυχή βαθιά» του Βούλγαρη

Χοντραίνει το παιχνίδι το ΚΚΕ εναντίον της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά», που ως γνωστόν ασχολείται με το θέμα του εμφυλίου πολέμου, εστιάζοντας στις ανθρώπινες περιπέτειες, μακριά από πολιτικές και κομματικές αναλύσεις.

Η συμφιλιωτική ματιά του σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει τα δύο άκρα. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ έφερε πριν από καιρό το θέμα στη Βουλή καταγγέλλοντας το κράτος (βλέπε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου) που χρηματοδοτεί ταινία για τον εμφύλιο. Τώρα ήρθε η σειρά του ΚΚΕ.

Στην Κοζάνη (προφανώς με εντολή από τα κεντρικά) μοιράστηκε κείμενο εναντίον της ταινίας με τίτλο: «"Ψυχή βαθιά" στον "πόλεμο" που συνεχίζεται...». Δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάτη» της Τρίτης 20/10/2009 και υπογράφεται από την Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Πολιτιστικού Τμήματος της Κ.Ε. Μοιράστηκε το βράδυ της Πέμπτης διακριτικά μεν, αλλά εμφανώς, έξω από το σινεμά της πόλης που παίζει την «Ψυχή βαθιά». Προφανώς το ΚΚΕ θέλει να θωρακίσει τους θεατές απέναντι στην επικίνδυνη ταινία του Παντελή Βούλγαρη, ο οποίος, όπως κατηγορηματικά γραφει η κ. Μηλιαρονικολάκη, «προσθέτει και τη δική του φωνή στα κηρύγματα της λαϊκής υποταγής και συμμόρφωσης». Με την αντίδραση, λοιπόν, ο αμετανόητα αριστερός σκηνοθέτης.

Αυτό που κυρίως ενοχλεί το ΚΚΕ είναι ότι η ταινία «υποβάλλει στο θεατή με συγκινησιακούς και συναισθηματικούς προπαντός όρους την ιδέα της "εθνικής ομοψυχίας" και την ανάγκη για "κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών"». Και το ότι δεν δείχνει «ποια δύναμη όπλιζε τους αντάρτες με τέτοιον αφάνταστο ηρωισμό και αυτοθυσία». Δεν το δείχνει με τον τρόπο, φυσικά, που θα 'θελε το ΚΚΕ αν είχε γράψει το σενάριο. Δηλαδή, απουσιάζει από την ταινία η κατεύθυνση «ότι οι αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού έγραψαν αυτήν την τρίχρονη εποποΐα ψυχωμένοι από τη δύναμη της επαναστατικής τους ιδεολογίας, από το ιδανικό ενός καινούργιου κόσμου, μιας ανώτερης ανθρώπινης κοινωνίας χωρίς πολέμους, στερήσεις και εκμετάλλευση».

Ο Παντελής Βούλγαρης, λοιπόν, όχι μόνο δεν ταυτίστηκε με τη γραμμή του ΚΚΕ, αλλά, επιπλέον, πάντα κατά την κ. Μηλιαρονικολάκη, όπως οι περισσότεροι από τους μεγάλους δημιουργούς μας, έχασε τη «Βαθιά ψυχή» του, δηλαδή, την «επαναστατική ψυχή». Υπάρχει όμως ελπίδα. Και η προκήρυξη του ΚΚΕ την υπογραμμίζει. Γιατί μπορεί ο Δημοκρατικός Στρατός να ηττήθηκε το 1949 «επειδή δεν ήταν έγκαιρα έτοιμος για να νικήσει», αλλά «η λαϊκή πάλη με καινούργιους μαχητές και μαχήτριες συνεχίζει την πορεία της, βέβαιη πως θα 'ρθει εκείνη η ώρα που η Ιστορία θα δικαιώσει τα ιδανικά, τους σκοπούς και τη θυσία των αγωνιστών του Δημοκρατικού Στρατού».

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=95084
.
.
.
Στο πρώτο ποστ αναφέρονται όσοι διευκόλυναν στα γυρίσματα αλλά και στην συλλογή ντοκουμέντων...

Αυτή η ταινία ίσως δεν θα μπορούσε να γυριστεί δεκαετίες πριν γιατί υπάρχει μια ευθεία γραμμή που συνδέει τις πολιτικές - κοινωνικές - οικονομικές εξελίξεις στην χώρα μας... αυτή η περίοδος έβαλε την σφραγίδα της σ' ένα πλήθος γεγονότων, οι επιπτώσεις των οποίων μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά εν είδη γονιδίων... μαζί με τις διώξεις και τα φακελώματα των νικητών προς τους ηττημένους...

Οι νέες γενιές μπορούν να δουν σήμερα την πολιτική μέσα από τις δικές τους εμπειρίες, μεγαλώνοντας σ' ένα ολότελα διαφορετικό περιβάλλον...

Αν και η ημερομηνία του εμφυλίου, όπως και τα γεγονότα εκείνα τα οποία μπορούν να καθορίσουν την αρχή του παραμένουν λίγο πολύ αδιευκρίνιστα... εξ ίσου αδιευκρίνιστες παραμένουν πολλές πτυχές αυτού του πολέμου... Εάν δεν δοθούν όλα τα διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία - ντοκουμέντα και δεν υποστούν την βάσανο της κριτικής πολιτικής σκέψης... ο καθένας θα αποδίδει πιθανον και μεταφυσικές προθέσεις στην κάθε πλευά... κατα το δοκούν...

Το ΚΚΕ μετά την διάσπαση του ΄68 ανέλαβε εργολαβικά την υπόθεση του ΔΣΕ, εφόσον το ΚΚΕ εσωτ. διαφοροποίησε την πολιτική του και επέλεξε τους ευρωκομμουνιστικούς ατραπούς και τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μέσα από την εκλογική διαδικασία... την αστικοδημοκρατική...

Θα μπορούσε να δημοσιοποιήσει τα αρχεία του... δεν το κάνει... αναφέρω κάποιους λόγους στο τόπικ για τον Πλουμπίδη...

Το ζήτημα είναι εάν έχουμε να κάνουμε με κάποια εικαστική απεικόνιση συναισθημάτων αλλά και διάφορων πολιτικών και κοινωνικών γεγονότων... ή μ' ένα ντοκιμαντέρ...

Η απάντηση είναι προφανής... και η αντίδραση του ΚΚΕ ίσως η καλύτερη διαφήμιση... Οι προθέσεις ενίοτε αστοχούν...

Δεν έχω δει την ταινία... τα ξαναλέμε...

Θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στον Π. Βούλγαρη... αλλά αφού δω την δω την ταινία πρώτα... Έτσι κι αλλιώς τα εύσημα τα έχει εξασφαλίσει όντας ο πρώτος σκηνοθέτης που τολμά να παραβιάσει... το "άβατο" της σύγχρονης ιστορίας...

This post has been edited by anarmodios on October 24, 2009 09:58 pm

[Odin]

Γενικώς δεν βλέπω ελλ. κινηματογράφο , σπανίως βγάζει κάτι που να βλέπεται .
Τα "Πέτρινα χρόνια" (1985) του Βούλγαρη , μαζί με το Ρεμπέτικο του Φέρρη (1983) ήταν 2 από τις 5 καλύτερες ταινίες του ελλ. κινηματογράφου που μου τράβηξαν την προσοχή ...
Η πρώτη ταινία που είδα του Βούλγαρη ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος (1980), η δεύτερη τα "Πέτρινα χρόνια" και η τρίτη το "Όλα είναι δρόμος" (1998) .
Ο Βούλγαρης ξέρει να φτιάχνει ταινίες , δεν ταλαιπωρεί τον θεατή , μπορεί να τον κρατήσει στην θέση του, για αυτό και για μένα είναι συμπαθέστατος .

Το θέμα που έπιασε αυτή την φορά , είναι ένα θέμα δύσκολο και δεν ξέρω αν το έχει πιάσει κάποιος άλλος , μιας και όπως είπα δεν παρακολουθώ ελλ. κινηματογράφο .
Έχει γραφτεί πως ευνοεί τους "μεν" έναντι των "δε" , έχει γραφτεί και το αντίστροφο , έχει γραφτεί πως κρατά ίσες αποστάσεις . Δεν έχω δει, δεν μπορώ να κρίνω .. όμως επειδή δε νομίζω πως απώλεσε την ικανότητά του να φτιάχνει ταινίες , θα την δω την ταινία του και ας έχει ευνοήσει τους μεν ή τους δε .. θα ευχαριστηθώ διπλά αν πράγματι κράτησε "ίσες αποστάσεις" ...

Το τρέιλερ της ταινίας είναι αυτό :





p.s.

Αναρμόδιε με πρόλαβες κατά μερικές ώρες στο άνοιγμα του topic ...

[Nemesis]

O Παντελής Βούλγαρης φιλοξενείται στην εκπομπή της κας Παναγιωταρέα.
Σήμερα και στις 11.Δηλαδή τώρα.
' Οποιος αντέχει την κα Παναγιωταρέα, μπορεί να κάνει μια βόλτα από την ΝΕΤ
για περισσότερα σε σχέση με την ταινία.

[anarmodios]

Ο Π. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 40.000 ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

«Είδα τον Εμφύλιο με πνεύμα συμφιλίωσης»

«Το θέμα του εμφυλίου πολέμου με απασχολούσε όλη τη ζωή μου και τα 40.000 εισιτήρια το πρώτο τετραήμερο της προβολής της ταινίας μου με κάνουν πάρα πολύ ευχαριστημένο», δήλωσε χθες στα «ΝΕΑ» ο Παντελής Βούλγαρης.

«Είναι μια ταινία συμφιλίωσης, όχι κουκουλώματος και ωραιοποίησης», λέει ο Παντελής Βούλγαρης για την «Ψυχή βαθιά». Και όντως, με «Ψυχή βαθιά» φαίνεται να ανταποκρίνονται και οι σινεφίλ- κυρίως νεαρόκοσμος που δεν είχε ζήσει τα χρόνια του Εμφυλίουστη νέα, ενδέκατη, ταινία του Παντελή Βούλγαρη. Έτσι, το πρώτο τετραήμερο της προβολής της σε 35 αίθουσες πανελλαδικά έκοψε 40.000 εισιτήρια, παρ΄ όλο που το Σαββατοκύριακο έβρεχε καταρρακτωδώς σε όλη τη χώρα- καιρός κάθε άλλο παρά ιδανικός για έξοδο, κυρίως για τις μεγάλες ηλικίες, που θεωρούνται και το «δεδομένο» κοινό της ταινίας. Γι΄ αυτό και ο αριθμός των εισιτηρίων κρίνεται από την εταιρεία Village «πολύ ικανοποιητικό νούμερο για μέρες που έβρεχε συνεχώς, ενώ το θέμα της ταινίας δεν έχει να κάνει με κάποια φαρσοκωμωδία, είναι "δύσκολο", ενδιαφέρει μεγαλύτερες ηλικίες και γι΄ αυτό μας εξέπληξε η παρουσία νεαρών».

«Είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από την ανταπόκριση του κοινού και με χαροποιεί που ανάμεσά τους είναι και παρά πολλοί νέοι», είπε χθες στα «ΝΕΑ» το μεσημέρι ο 68χρονος Παντελής Βούλγαρης που είχε βγει με τους συντελεστές της ταινίας να γιορτάσουν το γεγονός.

Γι΄ αυτούς που κριτίκαραν αρνητικά την ταινία ή στάθηκαν και σχολίασαν δυσμενώς την πολιτική της θέση τι έχετε να πείτε;

Δεν θέλω να κάνω κανένα σχόλιο. Η ταινία μου είναι η άποψή μου επ΄ αυτού. Το θέμα του Εμφυλίου με απασχολούσε ολόκληρη τη ζωή μου. Στάθηκα απέναντί του με πνεύμα συμφιλίωσης μέσα από τη γνώση και την παραδοχή, κάτι που δεν έχει κάνει ακόμα η πολιτική.

Αν υπολογιστεί ότι πριν από έξι χρόνια, τέτοια εποχή, η «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη- πάλι παραγωγή της Village- στην αντίστοιχη πρεμιέρα της σε 35 αίθουσες πανελλαδικά είχε 65.000 εισιτήρια, τα 40.000 της «Ψυχής βαθιάς» που αναφέρεται στις σφαγές του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα δείχνουν μια πολύ ικανοποιητική ανταπόκριση από το κοινό.

«Σφαχτήκαμε και πήγαμε πολύ πίσω»

«Δεν ζούσα την περίοδο στην οποία αναφέρεται η ταινία και πάντα ήθελα να δω ένα φιλμ πάνω σε αυτή, έχοντας ακούσει τόσα από τους μεγάλους. Δεν ξέρω, ούτε με ενδιαφέρει ποιος είχε δίκιο ή άδικο. Αυτό που είδα εγώ είναι ότι σφαχτήκαμε μεταξύ μας και η χώρα πήγε πολύ πίσω τη στιγμή που ως νικήτρια- με την έννοια ότι ήταν μαζί με τις νικήτριες συμμαχικές δυνάμεις- θα έπρεπε να πάει μπροστά», μας είπε ο 30χρονος Γιώργος Ιωσηφίδης το Σάββατο το βράδυ στο Village του Φαλήρου.

«Όταν διάβασα πως στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου σκοτώθηκαν μεταξύ τους 70.000 Έλληνες, ενώ στους Βαλκανικούς Πολέμους σκοτώθηκαν 12.000, στη Μικρασιατική Εκστρατεία 37.000 και στην ιταλογερμανική επίθεση 15.000, σοκαρίστηκα. Κι αυτός ήταν ο κύριος λόγος που ήρθα να δω την ταινία. Για να πω την αλήθεια δεν κατάλαβα και πολλά, εκτός από την τραγωδία Έλληνες να σφάζουν Έλληνες. Αλλά, ήταν μια αφορμή να ασχοληθώ με αυτή την περίοδο, να μάθω περισσότερα», ανέφερε η 28χρονη Αυγή Γεωργιάδου έξω από τον «Απόλλωνα» της οδού Σταδίου.

-------------------------------
«Ποιος δεν θέλει την ιστορική μνήμη;»

Του Μίκη Θεοδωράκη

Με αφορμή την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά» για τον Εμφύλιο, ο Μίκης Θεοδωράκης θυμάται όσα ένωναν και χώρισαν τις δύο πλευρές


«Κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν», τονίζει ο Μίκης Θεοδωράκης

Η Ελλάδα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944. Με τις Συμφωνίες στον Λίβανο σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που λίγο μετά την αποχώρηση των Γερμανών ήρθε στην Αθήνα. Ο λαός μας, που ήδη γιόρταζε τη νεογέννητη Ελευθερία του, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, όπως με την ίδια συγκίνηση και χαρά χειροκροτούσε και ζητωκραύγαζε τα πρώτα αγγλικά στρατεύματα, καθώς προχωρούσαν στη Λεωφόρο Συγγρού. Μια νέα ηλιόλουστη εποχή πιστεύαμε όλοι ότι ξεκινούσε για την πατρίδα μας, που θα την ξαναχτίζαμε όλοι μαζί ενωμένοι.
Ώσπου οι Άγγλοι άρχισαν λίγο λίγο να ροκανίζουνε τις Συμφωνίες και να μας οδηγούν στην εμφύλια διαίρεση. Όποιος λέει ότι την αρχή την κάνανε οι Εαμίτες με τα Δεκεμβριανά, γιατί τάχα θέλανε να κατακτήσουν την Αθήνα, είναι είτε άσχετοι με τα γεγονότα είτε φανατικοί προβοκάτορες, διαστρεβλωτές της Ιστορίας και όργανα της αγγλικής πολιτικής που από τότε πέταξε το προσωπείο της και έδειξε καθαρά ότι δεν ήθελε μόνο απλά να μας βάλει στη γωνία της εθνικής ζωής αλλά να μας εξοντώσει όλους, άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ, μέχρις ενός.

Πρώτον, γιατί έτσι κι αλλιώς στην Αθήνα και στον Πειραιά κυριαρχούσε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το μόνο που κατείχαν οι Άγγλοι και η Κυβέρνηση ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Δεύτερον, γιατί το ΕΑΜ δεν είχε ούτε πολιτική ούτε σχέδιο ούτε καν πρόθεση για κατάληψη της εξουσίας. Και τρίτον αν είχε και ήθελε να χτυπήσει τα ανεπαρκή για την περίσταση αγγλικά στρατεύματα, τότε γιατί δεν επέτρεψε στον τακτικό στρατό του μόνιμου ΕΛΑΣ να μπει στην Αθήνα και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα σε δυο-τρεις μέρες το πολύ, παρά άφησε τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας «με τα παιδάκια και τα λιανοντούφεκα», όπως είπε ο Σαράφης, να γίνουν εύκολη λεία, με χιλιάδες θύματα μπροστά σ΄ έναν σύγχρονο στρατό με αεροπλάνα και τανκς, που εν τούτοις άντεξαν σ΄ αυτή την άνιση μάχη επί 33 ολόκληρα μερόνυχτα;

Όποιος έζησε τα γεγονότα απ΄ την αρχή ώς το τέλος όπως εγώ, μπορεί να αποδείξει με στοιχεία ατράνταχτα την αλήθεια των όσων λέω. Κι αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν. Την ίδια τύχη με μένα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες στα βουνά, στις συνοικίες, στις φυλακές, στις εξορίες, στα ξερονήσια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Το σχέδιο του Τσώρτσιλ εφαρμόστηκε κατά γράμμα από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν διέταξε τους στρατηγούς και τους στρατιώτες της Αυτού Μεγαλειότητος «Φερθείτε σαν να βρίσκεστε σε εχθρική χώρα». Και ποιος ήταν ο εχθρός; Εμείς οι Έλληνες μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ είτε απλά συμπαθούντες, που τότε ξεπερνούσαμε τα 2 εκατομμύρια ψυχές και μόλις βγήκαμε από τον σκληρό αγώνα που κάναμε κατά των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους.

Και φτάνω στον Δημοκρατικό Στρατό και τις μάχες στα βουνά με αντίπαλο τον Εθνικό Στρατό. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, θα προσπαθήσω να δω την ψυχολογία του ενός και του άλλου. Από απόψεως ηλικίας στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήσαν όλοι έφηβοι-παιδιά. Πάντως το γεγονός είναι ένα: Ότι οι πρώτοι εξαναγκάστηκαν να πάρουν τα βουνά μπροστά στο όργιο των διώξεων (ειδικά στην ύπαιθρο), που είχαν αναλάβει 150 περίπου συμμορίες συνεργατών, ταγματαλητών και ληστών του κοινού ποινικού δικαίου με την άμεση καθοδήγηση των Άγγλων. Μπαίνανε στα χωριά, καίγανε τα σπίτια, σφάζανε τους άντρες, βιάζανε τις γυναίκες κι αυτό καθημερινά από το 1945 ώς το 1946, ώσπου όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, παίρνανε τα βουνά. Όταν έγιναν πολλοί και οργανώθηκαν, δημιούργησαν τέλος τον Δημοκρατικό Στρατό. Τότε οι Εγγλέζοι, πάντοτε με μια χούφτα Έλληνες πολιτικούς, άρχισαν να επιστρατεύουν χωρίς να ρωτούν τι πιστεύει ο ένας και τι σκέφτεται ο άλλος. Όμως όταν μπεις σε Λόχους, Τάγματα και Συντάγματα με την κατάλληλη εκπαίδευση μεταβάλλεσαι σε Νούμερο. Και τελικά κάνεις ό,τι σου πουν. Και τους είπαν: Τώρα θα πάτε στα βουνά να σκοτώσετε τα αδέλφια σας. Φυσικά δεν χρησιμοποίησαν ακριβώς τη λέξη «αδέλφια», αλλά άλλες περισσότερο εύηχες και αποτελεσματικές: Προδότες, κατσαπλιάδες, Βούλγαρους, όργανα των ξένων και εχθρούς της Πατρίδας. Όσοι ζήσανε στα Τάγματα Μακρονήσου ξέρουν ακριβώς τις μεθόδους με τις οποίες ένας «Βούλγαρος» μεταβάλλεται σε Έλληνα έτοιμο να κατασπαράξει τους προδότες.

Τελικά, τι ήσαν όλοι αυτοί παρά θύματα; Θύματα του φόβου οι μεν, θύματα της πλύσης εγκεφάλου οι δε. Όμως δεν έπαψαν και οι μεν και οι δε να είναι στο βάθος αθώα παιδιά, Έλληνες αναγκασμένοι να σκοτώνουν Έλληνες. Αδελφός τον Αδελφό!

Το κλάμα του βασανιστή

Εμένα, στο Πρώτο Τάγμα Μακρονήσου, ένας θηριώδης στραγγαλιστής μού ξερίζωσε το πόδι, γιατί του είπαν πως είμαι «Βούλγαρος». Με πήγαν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κι όταν γύρισα, κυκλοφορούσα με πατερίτσες. Κάποιο απόγευμα καθυστέρησα να γυρίσω στη σκηνή μου όταν σάλπισε το σιωπητήριο και με πιάσανε για να με χτυπήσουν. Επικεφαλής ήταν ο στραγγαλιστής μου, που πρόλαβαν να τον κάνουν «Έλληνα». Μου λέει: «Θα μείνεις κουτσός;». Εγώ δεν φοβήθηκα και με θάρρος του είπα «Φυσικά όχι», μήπως και θυμώσει. Τότε αυτός γυρίζει στους άλλους και τους διατάζει να μας αφήσουν μόνους. Με ρωτά «Θέλεις να σε κεράσω ένα γιαούρτι;». Μπήκαμε στη μεγάλη σκηνή των βασανιστών και καθήσαμε σε μια γωνία.
Με κοίταζε καλά-καλά και δεν μιλούσε. Τέλος φτάσανε τα γιαούρτια. Πριν προλάβω όμως να φάω μια κουταλιά, τον είδα ξαφνικά να αναστενάζει, να λέει «Δεν μπορώ άλλο» και να κλαίει.

Πήγα και τον αγκάλιασα λέγοντάς του «Μην κάνεις έτσι. Κάποτε θα περάσει...».
Σας διηγήθηκα μια ακραία περίπτωση που την έζησα για να δείξω ότι αυτή η πλύση εγκεφάλου, που δεν κατασκευάζει μόνο φανατικούς στρατιώτες αλλά και θηριώδεις βασανιστές, δεν ήταν ικανή να καταστρέψει τον άνθρωπο που έκλεινε ο καθείς μέσα του.

Γι΄ αυτό κι εγώ στα 1962, στο τέλος του «Νεκρού Αδελφού», βγάζω όλους τους σκοτωμένουςζωντανούς εχθρούς πιασμένους χέρι-χέρι να τραγουδούν «Ενωθείτε βράχια-βράχια, Ενωθείτε χέρια-χέρια», μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες παραμείναμε στη συντριπτική μας πλειοψηφία ενωμένοι. Πάντοτε. Από τα 1940 έως σήμερα. Και όλα τα σύνορα που βάζουν κατά καιρούς ανάμεσά μας είναι φτιαχτά. Είναι πονηρά, δηλητηριώδη και κακόβουλα και εξυπηρετούν ξένους σκοπούς, ξένα συμφέροντα εχθρικά, εναντίον όλων των Ελλήνων, όλου του Λαού και της Πατρίδας.

Δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν

Με άλλα λόγια, κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν, μιας και στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους. Ούτε ταξικό μίσος ούτε καν μίσος, μιας και οι πιο πολλοί ζούσαν στα ίδια περίπου χωριά, στην ίδια μίζερη ζωή και όλοι κι απ΄ τις δυο πλευρές ονειρεύονταν μια καλύτερη ζωή με ειρήνη, ομόνοια, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή για τον ίδιο λαό, τον ελληνικό.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4542944&ct=4